Twitter Güncellemeleri Buraya

Sayfalar

18 Haziran 2014 Çarşamba

Ben buradayım. Peki sen neredesin, Aycan?

Aycan, bu yazıyı senin için yazıyorum. Belki hala beni bir şekilde takip ediyorsun, ya da etmiyorsun. Bilmiyorum, çünkü bana hiçbir şey söylemeden yok oldun. Seni suçlamıyorum, yanlış anlama. Buna hakkım bile yok zaten. Ben kendimi suçluyorum. Asıl olay da bu. Aynen ''Esra Erol'la'' programındaki adayların ilk önce hayır deyip, sonra pişman oldum diyerekten taliplerini yeniden davet edip pişman olmaları gibi bir durum benimkisi. Zamanında ben senin nasıl bir ilişki istediğini anlamamıştım. Bana sürekli bahsettiğin o ''50 Shades Of Gray'' kitabı var ya, hani sürekli okuyordun da çok beğeniyordun? Seninle ayrıldıktan sonra o kitabın tüm serilerini birkaç gün içerisinde okudum ve bitirdim. Işte tam o zaman anladım senin ne demek istediğini ama biraz da kızdım ve kendime 'acaba biz sadece bir fantezi mi yaşıyorduk?' diye sordum ama senin iyi niyetini yine de anlamaya çalıştım.

Sen aslında sadece beni seviyordun ve hep benimle olmak istiyordun. Içinden kahroluyordun bana dokunamadığın, beni koklayamadığın, beni sahiplenemediğin için. Tıpkı benim sana olan hislerim ve duygularım gibi. Ben kendimi her zaman duygusal bir erkek olarak görmüşümdür ve her zaman da öyleydim. Bu artık burcumdan mı, hayatımdan mı, yoksa kişiliğimden mi kaynaklanıyor onu ben de bilmiyorum açıkcası. Önemli olan şu: Ben zamanında mezun olmak için hem kendimi kaybettim, hem de başkalarını. Sonuç ne oldu peki? Normal bir notla mezun oldum ve şu an üniversiteye başvuru yapabilmek için bekliyorum. Daha sonra da istediğim üniversiteye alacaklar mı, almayacaklar mı diye bekleyeceğim. Hayat hep beklemekle geçmesin istiyorum artık.

Ben hayatımı tembel, bencil ve saçma bir şekilde harcamışım aslında. Çalıştım, evet ama bir insanın limiti yok diye düşünüyorum ve bundan sonra elimden geleni ardıma koymayacağım. Insanları sevmem, bencilim, evet ama yeri geldiği zaman karşımdaki kim olursa olsun ona her şekilde yardım etmeye çalışırım. Iyi davranmam her zaman belki ama yardım ederim. Saçma bir hayat, evet ama bir hayal uğruna çalışarak ve sürekli deneyerek ölecek bir insanım ve her zaman da öyle olacağım. Beni bir kenara bırak. Konu ben değilim. Gördün mü? Yine bencilim...

Konu sensin. Evet, sen. Konuyu özetleyeceğim şimdi... Özetliyorum... Seni özlüyorum ve geri istiyorum. Ahanda özetledim. Bana bir şans ver, bize bir şans ver. Şimdiye kadar eğer beni unuttuysan - ki hiç sanmıyorum - bütün bunları boşverebiliriz ve birbirimizi işte o zaman unutabiliriz. Ama ben seni unutamıyorum ve unutamaycağım. Denedim mi? Evet, ama imkansız. Yaşadıklarımızı unutmak imkansız. Inşallah artık geri dönersin ve en önemlisi de bana ulaşırsın. Bak? Bütün herkes seni özlüyor. Ben buradayım. Peki sen neredesin, Aycan?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Küfür etmeyin de ne yazarsanız yazın amk. Ironiye bak...